J’ai vécu heureuse  
Dans mes palais
D’or noir et de pierres précieuses
Le Tigre glissait
Sur les pavés de cristal
Mille califes se bousculaient
Sur mes carnets de bal
On m’appelait
La Cité pleine de grâce
Dieu
Comme le temps passe
On m’appelait
Capitale de lumière
Dieu

Que tout se perd

شاد میزیستم در قصرهای طلایی و جواهر نشانم آنجاکه چنگالهای ببر بر روی سنگفرشهای بلورینش سر میخورد و خلفای بسیار در دیوانهای باشکوهش از مسند خود فرو می لغزیدند مرا دیار بخشش خداوند مینامیدند یایتخت نور و سرور بغداد پر غرور اما امروز از پای افتاده ام در زیر شنی تانکها و آبادیم به یغما رفته در آتش خشم زره پوشها مرا زمانه بغداد نامیده ملکه از ریخت افتاده از یادشهرزاد قصه گو  فراموش شده اجسامم چونان گدایان بر خاک افتاده ارواح من در زیر بولدوزرها زیر و رو شده میگریم برای زیبایی از دست رفته این روح من است که میکشند در زیر سنگهای دود گرفته قصه های هزار ویکشب دیگر برای کسی دل انگیز نیست همه آنها نابود شده ...

Je m’appelle Bagdad
Et je suis tombée
Sous le feu des blindés
Sous le feu des blindés
Je m’appelle Bagdad
Princesse défigurée
Et Shéhérazade
M’a oubliée
Je vis sur mes terres
Comme une pauvre mendiante
Sous les bulldozers
Les esprits me hantent
Je pleure ma beauté en ruine
Sous les pierres encore fumantes
C’est mon âme qu’on assassine
On m’appelait
Capitale de lumière
Dieu
Que tout se perd
Je m’appelle Bagdad
Et je suis tombée
Sous le feu des blindés
Sous le feu des blindés
Je m’appelle Bagdad
Princesse défigurée
Et Shéhérazade
M’a oubliée
Mes contes des mille et une nuits
N’intéressent plus personne
Ils ont tout détruit
Je m’appelle Bagdad
Et je suis tombée
Sous le feu des blindés
Je m’appelle Bagdad
Princesse défigurée
Et Shéhérazade
M’a oubliée

All Rights Reserved 2005-2006 © alifrench.Blogfa.Com
This Template Designed By Ali Hashemzadeh