توبه:ای کاش آن نيرو را در خود ميافتم که بگويد : نقطه , سرخط !

زندانی ديواری بدور خود ساخت .

گفت : دنيا را در بيرون ديوارم به بند کشيدم .

اشراق سر بزير افکنده و سخن ميگفت .

حرفش را نمی فهميدم .

سر بلند کرد و به چشمانش نگريستم .

ديگر حرفی برای زبان نماند .

آزمودن بهترين راه آموزش است ولی چه بهتر آزموده ديدن .

شوالیه ژان شاردن جهانگرد و تاجر فرانسوى بود كه دو بار، یك مرتبه در سال 1664 از طریق هند و یك دفعه نیز در سال 1670 از پاریس به ایران سفر كرد و در این سفرها منحصراً 9 سال در اصفهان ماندگار شد و ضمن معاشرت با مردم و رفت و آمد به دربار شاه عباس و مسافرت به نقاط مختلف ایران با آداب و رسوم ایرانیان آشنا شد و در مراجعت به كشور خود مبادرت به تنظیم و چاپ یادداشتهاى خویش نمود شاه عباس به او لقب تاجرپاشى داده بود.

سفرنامه مفصل شاردن در ایران با ترجمه آقاى محمد لوى عباس و یك بار نیز منحصراً قسمت (شهر اصفهان) چاپ شده است.

شاردن در طى یادداشت هاى خود به حكایات و داستانهاى دلنشینى از اصفهانى ها اشاره مىكند كه ما در اینجا با استفاده از ترجمه برادر عریضى، به نقل آنها مى پردازیم.

شاردن در بحث محله سید احمدیان اصفهان به مناره خواجه عالم كه به مناسبت زیبایى آن را گلبارمى گفتند اشاره نموده و مینویسد:

اين واژه سينماى ضدجنگ از آن واژه هايى است كه مدت ها نسبت به آن احساس دوگانه اى داشتم. حس مى كردم با پذيرش اين كلمه به مفهومى نسبت به بچه هاى جنگ خيانت مى كنم. البته با گذشت جنگ كم كم اين مفهوم در ادبيات جنگ اين كشور جاى خود را باز كرد، تا جايى كه حتى مردان جنگى نيز از اين واژه در روزهاى مناسبتى جنگ استفاده مى كنند. من هم از اين قاعده مستثنى نيستم و مى توانم به راحتى بگويم كه بله به نام پدر مى تواند در اين گونه جاى بگيرد. البته بايد فرصتى يافت و اين كلمه را به خوبى ريشه يابى كرد، چرا كه اين مفهوم به نسبت فرهنگ و انديشه هر ملتى مفهوم متفاوت به خود مى گيرد.
در ماندگارترين اسطوره تاريخى ايران زمين، افسانه رستم و سهراب آمده است كه سهراب جوان پيش از آغاز آخرين نبرد از رستم مى خواهد كه هر دو از اسب فرود آيند و رسم جنگ را از زمين براندازند و روزگار را با آيين صلح و مهر آذين كنند، اما پهلوان نامدار كه جنگ را سرشت آسمان مى داند نه تنها اعتنايى به حرف جوان نمى كند بلكه آن را فريبى براى دنيا مى داند و وقتى هيچ استدلال قانع كننده اى براى آغاز جنگ ندارد خود را تنها مامور تكليف مى داند، تكليفى كه كردگار برعهده او گذاشته است و چه سود كه نوشدارو بعد از مرگ سهراب جز تلخ تر كردن كام تاريخ به كار ديگرى نمى آيد. فيلم جديد ابراهيم حاتمى كيا يك بار ديگر اين فرصت را فراهم آورد كه به اين افسانه تاريخى نگاهى دوباره بيندازيم و اينكه قصه اين پدرهاى پهلوان با آن گرزهاى گرانى كه در دست دارند و به جاى همه تصميم مى گيرند كى تمام مى شود؟! كه اگر تمام نشود به قول فردوسى پاكزاد هنگامى كه حال و روز رستم مصيبت ديده را توصيف مى كند هميشه بايد اين مصرع را زمزمه كرد: «كه بر حال ايران ببايد گريست».

سابقه احداث تالار شهر در دنیا به بیش از یک قرن پیش باز میگردد و امروزه در اکثر شهرهای دنیا بنایی با نام تالار شهر وجود دارد که ساختمان بسیاری از آنها از قدمت تاریخی برخوردار است. برای اینکه تصویری کلی از معماری تالار شهر در جهان داشته باشیم، نگاهی داریم به برخی نمونههای مطرح تالار شهر در جهان:

þ تالار شهر شیکاگو، با قدمتی نزدیک به یک قرن، یکی از زیباترین بناهای شهر شیکاگوست که شورای شهر شیکاگو از سال 1967 تاکنون در آن به فعالیت خود ادامه داده است. در این تالار قابهای برجستهای از سنگ گرانیت در کنار در ورودی قرار دارد که نمادی از چهار شخصیت برجسته شهر است.

þ تالار شهر مونترال در سال 1875 با سبک مشهور به Second Empire توسط Henry Maurice Perrault، معمار کانادایی، طراحی شده است. این ساختمان یک بار در اثر آتش سوزی تخریب شده و در سال 1926 مجدداً ساخته شده است.

þ تالار شهر منچستر که توسط Alfred Waterhouse، معمار انگلیسی، طراحی شده، ساختمانی به سبک گوتیک ویکتورین است که در سال 1877 ساخته شده است. در داخل تالار، نقاشیهای دیواری Ford Madox Brown، نقاش انگلیسی، تصاویر گویایی از تاریخ شهر منچستر را در معرض دید شهروندان قرار دادهاند.

þ تالار شهر پاریس که در زبان فرانسه به Hôtel de Ville مشهور است، در سال 1928 با الهام از معماری رنسانس طراحی شده و در حال حاضر مقر اداری شهرداری و انجمن شهر پاریس است. این مکان علاوه بر کارکرد اداری، محل برگزاری جشنهای بزرگ نیز میباشد. در ضمن نقاشیهای دیواری داخل بنا گویای وقایعی هستند که شهر پاریس در طول تاریخ شاهد آنها بوده است.

þ تالار شهر دالاس که به شکل یک هرم واژگون توسط آی. ام. پی (I. M. Pei)، معمار چینی ـ آمریکایی، طراحی شده، بخاطر استفاده متفاوت از شکلهای هندسی در طرح آن مشهور است. در اطراف این تالار میدانی وجود دارد که برای فستیوالها و سایر رویدادها مورد استفاده قرار میگیرد.

þ تالار شهر تورنتو که در سال 1965 افتتاح شده، حاصل یک رقابت بینالمللی معماری است و توسط Viljo Revell، معمار فنلاندی، طراحی شده است. ساختمان این مجموعه که یکی از جاذبههای گردشگری شهر محسوب میشود، شامل دو برج منحنی شکل از بتن مسلح و شیشه است که یک تالار نعلبکی شکلی را که محل تشکیل جلسات شورای شهر است، در میان گرفتهاند. شهروندان تورنتو قادرند از نزدیک در جریان نشستهای شورا در این تالار قرار گیرند. یکی از مراکز مهم پیرامونی این تالار، میدانی است که به عنوان یک مرکز تفریحی و جذاب و همچنین محلی برای برگزاری کنسرت رایگان و جشن سال نو عمل میکند.

þ تالار شهر بوستون که در سال 1968 افتتاح شده، توسط Kallman, McKinnell and Knowles طراحی شده است. طبقه همکف این تالار عمومیترین فضای آن است که به یک پلازای شهری در مقابل تالار باز میشود.

þ تالار شهر لندن که ساختمان آن شبیه یک تخممرغ است، توسط نورمن فاستر طراحی شده و اجرای آن در سال 2000 به پایان رسیده است. این بنا علاوه بر آنکه مجموعه شهرداری و شورای شهر لندن را در خود جای داده است، از عملکردهای مختلف یک مجموعه فرهنگی ـ خدماتی نیز برخوردار میباشد. همچنین شهروندان میتوانند به راحتی وارد این ساختمان شوند و اعضای منتخب خود در شورای شهر و شهرداری را در حال کار ببینند.

هفده سال پیش در اواخر بهمن و دقیقاً در25 بهمن ماه سال يكهزار و سيصد و شصت و هفت حکمی از جانب امام خمینی(ره) خطاب به "مسلمین" جهان انتشار یافت که توجه همگان را به خود معطوف کرد.
انتشار رمان جنجال‌برانگیز آیات شیطانی در سال ۱۹۸۸ (۴ مهر ۱۳۶۷) توسط انتشارات پنگوئن و مخالفت‌ها و تظاهرات مسلمین سراسر گیتی، چهره رشدی را منفورترین چهره جهانی کرد.
در تاریخ ۲۵ بهمن ۱۳۶۷ امام خمینی(ره) فتوایی مبنی بر اعدام انقلابی سلمان رشدی به دلیل ارتداد صادر نمودند، و در پی آن جایزه‌ای سه میلیون دلاری برای کسی که فتوا را اجرا کند تعیین شد. در سال ۱۹۹۱ مترجم آیات شیطانی به ژاپنی، هیتوشی ایگاریشی در توکیو با ضربات چاقو به درک واصل شد، و به مترجم ایتالیایی کتاب هم در میلان حمله شد. در سال ۱۹۹۳ ناشر نروژی کتاب مورد حمله مسلحانه قرار گرفت.

معترضان عقیده دارند در این کتاب به پیامبر اسلام و مقدسات جهان اسلام توهین شده است و اجرای حکم امام واجب میباشد. متن حکم تاریخی امام خمینی(ره) :
بسمه تعالي

انالله و انااليه راجعون
به اطلاع مسلمانان غيور سراسر جهان مي رسانم مولف كتاب آيات شيطاني كه عليه اسلام و پيامبر و قرآن تنظيم و چاپ و منتشر شده است همچنين ناشرين مطلع از محتواي آن محكوم به اعدام مي باشند.
از مسلمانان غيور ميخواهم تا در هر نقطه كه آنان را يافتند سريعا آنان را اعدام نمايند تا ديگر كسي جرات نكند به مقدسات مسلمين توهين نمايد و هركس در اين راه كشته شود شهيد است انشائالله . ضمنا اگر كسي دسترسي به مولف كتاب دارد ولي خود قدرت اعدام آنرا ندارد او را به مردم معرفي نمايد تا به جزاي اعمالش برسد.
والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته
روح الله الموسوي الخميني

کلمه وسیله ایست برای شاعر تا احساسات و نقطه نظرهای خود را بیان کند , صوت ابزاری است برای تحلیل هیجانات روحی و الهامات آهنگ ساز و بالاخره خط , شکل , فضا , بافت , نور و رنگ عواملی هستند برای عینیت بخشیدن به درون مایه نقاشان , پیکر تراشان و معماران.نقاش در صفحه دو بعدی , پیکرتراش بر حجم سه بعدی و بلاخره معمار داخلی در فضای درونی ساختمان با بکارگیری همین عوامل در معنا دادن به فضا و کار خود میکوشد.

از معماری رحم تا گور , انسان پیوسته خود را در فضا ها می یابد , اما کمتر فضائی را می یابد , که از شان بالقوه انسانی نشات گرفته باشد.پس از انقلاب صنعتی معماری در شکل کلی و شهری جلوه خود را از دست داد ; معماری شکل سطحی و غیر کالبدی به خود گرفت و روح بلند فضاهای داخلی به حس غریبی بدل شد.که حتی نیاز های اولیه برای انجام فعالیت های روزمره را نیز بر آورده نمی ساخت.بی گمان معماری داخلی , ماهیت خود را از ارتباط با درونی انسان به دست می آورد.از این رو , با روحیه انسان رابطه مستقیمی دارد و توان تاثیرات عمیق تری را نیز میتواند دارا باشد.پس امروزه باید با نگاهی تازه تر به اطراف نگریست انسان فقط یک وجود فیزیکی ساده که به جا و مکان نیاز داشته باشد نیست , بلکه پاسخهای احساسی وی نیز از اهمیت فراوانی برخوردارند.همچنانکه که دانش انسان نسبت به خود و محیط اطرافش گسترش می یابد , حوزه دید او از زندگی و امکانات آن نیز وسیع تر میگردد و به دنبال ایجاد نظم در دنیای اطراف خود میگردد و آنگونه نظمی , منظور و مطلوب خواهد بود که بتواند بیشترین سازگاری را با طبع و روح انسان برقرار کند.روابط زیبا ترین اجزاء گوناگون همیشه به روح انسان اثری ذلپذیر می گذارد , وجوه زیبائی نظم فع الواقع در هنر فشرده گردیده , واجد معنی ویژه ای می گردند و این تجمع عناصر زیبائی شناسی و انسانی است که به فضا شخصیتی ویژه اعطاء می کند.

"مثل اين است که از پنجره با تحسين به کودکي نابغه مي نگري که در حال بازي و سخن گفتن با خود است."

موتزارت در طول سي و پنج سال عمر خود که بيش از بيست و پنج سال آن با خلاقيت و پرباري توأم بوده، بيش از ششصد اثر در کليه ي زمينه هاي موسيقي سازي و آوازي تصنيف کرده است که در اين مختصر، فهرستي از اين آثار آورده مي شود:

آثارسازي (براي يک يا چند ساز و يا ارکستر کامل)

(1)- سمفوني ها – مجموعاً 43 سمفونيکه نخستين آن را موتزارت در سال 1764، آن زمان که فقط هشت سال داشته تصنيف کرده و آخرين آن را در سال 1788، سه سال قبل از مرگش به پايان رسانيده است. يازده سمفوني آخرين از قدرت و انسجام و شهرت و مقبوليت بيشتري برخوردار است و مرتباً در سالنهاي کنسرت سراسر دنيا نواخته مي شود. مشخصات اين يازده سمفوني به شرح زير است:

1- سمفوني شماره 31 در رماژور (پاريس) 297.k

2- سمفوني شماره 32 در سل رماژور 318.k

3. سمفوني شماره 33 در سي بمل ماژور 319.k

4. سمفوني شماره 34 در دو ماژور 338.k

5. سمفوني شماره 35 در ر ماژور (هافنر) 385.k

6. سمفوني شماره 36 در دو ماژور (لينز) 425k.

7. سمفوني شماره 37 در سل ماژور k. 425a

8. سمفوني شماره 38 در ر ماژور (پراگ) 504 k.

9. سمفوني شماره 39 درمي بمل ماژور 543k.

10. سمفوني شماره 40 در سل مينور 550k.

11. سمفوني شماره 41 در دو ماژور (ژوپيتر) k.551

جان‌ فداي‌ تو كه‌ از حالتِ جانبازي‌ تو

Dehors !

Que faites-vous donc là ?

Nous laissant bras croisés ?

Et attention… ne revenez !

... و أبو الحُتوف‌ جُعْفي‌، تيري‌ به‌ پيشاني‌ مباركش‌ زد. آن‌ تير را بيرون‌ كشيد، و خون‌ بر چهره‌اش‌ جاري‌ شد؛ و گفت‌:

اللَهُمَّ إنَّكَ تَرَي‌ مَا أَنَا فِيهِ مِنْ عِبَادِكَ هَؤُلاَ´ءِ الْعُصَه! اللَهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا! وَاقْتُلْهُمْ بَدَدًا! وَ لاَ تَذَرْ عَلَي‌ الاْرْضِ مِنْهُمْ أَحَدًا! وَلاَ تَغْفِرْ لَهُمْ أَبَدًا!

«بار پروردگارا! بر اين‌ حالِ من‌ كه‌ از ناحيه‌ اين‌ بندگان‌ نافرمان‌ تو مي‌گذرد واقف‌ هستي‌! بار پروردگارا! يكايك‌ آنان‌ را بشمار! و آنان‌ را متفرّقاً و متشتّتاً هلاك‌ گردان‌! و يك‌ تن‌ از آنان‌ را روي‌ زمين‌ باقي‌ مگذار! و ابداً آنها را نيامرز!» و با صوت‌ بلند فرياد زد:

يَا أُمَّه السَّوْءِ! بِئْسَمَا خَلَّفْتُمْ مُحَمَّدًا فِي‌ عِتْرَتِهِ! أَما إنَّكُمْ لاَ تَقْتُلُونَ رَجُلاً بَعْدِي‌ فَتَهَابُونَ قَتْلَهُ، بَلْ يَهُونُ عَلَيْكُمْ ذَلِكَ عِنْدَ قَتْلِكُمْ إيَّايَ! وَأَيْمُ اللَهِ لاَرْجُو أَنْ يُكْرِمَنِيَ اللَهُ بِالشَّهَادَه، ثُمَّ يَنْتَقِمَ لِي‌ مِنْكُمْ مِنْ حَيْثُ لاَ تَشْعُرُونَ!

«اي‌ امّت‌ بدسرشت‌ و بدكردار! با محمّد در عترتش‌ به‌ بدي‌ رفتار كرديد! آگاه‌ باشيد كه‌ شما بعد از من‌ كسي‌ را نخواهيد كشت‌ كه‌ از كشتنش‌ نگران‌ باشيد و به‌ هراس‌ آئيد، بلكه‌ تمام‌ كشتن‌ها براي‌ شما سهل‌ و آسان‌ مي‌نمايد! و سوگند به‌ خدا كه‌ من‌ از خداي‌ خودم‌ اميد دارم‌ كه‌ مرا به‌ شرف‌ شهادت‌ برساند، و از شما انتقام‌ مرا بگيرد از جائي‌ كه‌ خود نمي‌دانيد!»حَصين‌ گفت‌: اي‌ پسر فاطمه‌! به‌ چه‌ چيز خداوند انتقام‌ تو را از ما مي‌گيرد؟

حضرت‌ فرمودند: بَأس‌ و شدّت‌ را در ميان‌ شما مي‌افكند، تا آنكه‌ خون‌هاي‌ خود را مي‌ريزيد؛ و سپس‌ چون‌ موجهاي‌ دريا عذاب‌ را بر شما خواهد ريخت‌!

مناجات حضرت با خداوند در لحظات آخر و حالات حضرت در هنگام شهادت: در اين‌ حال‌، از كثرت‌ زخمها و جراحات‌ وارده‌، ضعف‌ بر آن‌ حضرت‌ آنقدر شديد بود كه‌ ايستاد تا بيارامد؛ كه‌ مردي‌ سنگ‌ بر پيشانيش‌ زد و خون‌ بر صورتش‌ جاري‌ شد. و با لباس‌ خود خواست‌ تا خون‌ را از دو چشمش‌ پاك‌ كند كه‌ مرد ديگري‌ به‌ تير سه‌ شعبه‌ قلب‌ مباركش‌ را هدف‌ ساخت‌. پسر رسول‌ خدا، به‌ خدا عرض‌ كرد:

بِسْمِ اللَهِ وَبِاللَهِ وَعَلَي‌ مِلَّه رَسُولِ اللَهِ. وَرَفَعَ رَأْسَهُ إلَي‌ السَّمَآءِ وَقَالَ: إلَهِي‌! إنَّكَ تَعْلَمُ أَنَّهُمْ يَقْتُلُونَ رَجُلاً لَيْسَ عَلَي‌ وَجْهِ الاْرْضِ ابْنُ نَبيٍّ غَيْرُهُ!

«به‌ نام‌ خدا، و به‌ خود خدا، و بر ملّت‌ و آئين‌ رسول‌ خدا (اين‌ شهادت‌ روزي‌ من‌ مي‌گردد). و سرش‌ را به‌ طرف‌ آسمان‌ بلند نموده‌ و گفت‌: خداي‌ من‌! تو مي‌داني‌ كه‌ اين‌ قوم‌ مي‌كشند مردي‌ را كه‌ در روي‌ زمين‌ پسر پيغمبري‌ جز او نيست‌!» دست‌ برد و تير را از پشت‌ خود خارج‌ كرد؛ و خون‌ مانند ناودان‌ فَوَران‌ مي‌كرد. حضرت‌ دست‌ خود را زير آن‌ خون‌ گرفت‌، و چون‌ پُر شد به‌ آسمان‌ پاشيد و گفت‌: اين‌ حادثه‌ كه‌ بر من‌ نازل‌ شده‌ است‌ چون‌ در مقابل‌ ديدگان‌ خداست‌، بسيار سهل‌ و ناچيز است‌. و يك‌ قطره‌ از آن‌ خون‌ بر زمين‌ نريخت‌.و براي‌ بار دوّم‌ دست‌ خود را زير خون‌ گرفت‌؛ و چون‌ پُر شد، با آن‌ سر و صورت‌ و محاسن‌ شريف‌ را متلطّخ‌ و خون‌ آلوده‌ نموده‌ و گفت‌: با همين‌ حال‌ باقي‌ خواهم‌ بود تا خدا و جدّم‌ رسول‌ خدا را ديدار كنم‌. و آنقدر خون‌ از بدن‌ مباركش‌ رفته‌ بود كه‌ قدرت‌ و رَمقي‌ در تن‌ نمانده‌ بود. نشست‌ بر روي‌ زمين‌ و با مشقّت‌ سر خود را بلند نگاه‌ مي‌داشت‌، كه‌ در اين‌ حال‌ مالك‌ بن‌ بُسْر آمده‌ و او را دشنام‌ داد و با شمشير بر سر آن‌ حضرت‌ زد.

و بُرْنُس‌ (يعني‌ كلاه‌ بلندي‌ كه‌ بر سر آن‌ حضرت‌ بود) پر از خون‌ شد. حضرت‌ برنس‌ را انداخت‌ و روي‌ قَلَنْسُوَه‌ كه‌ كلاه‌ عادي‌ بود عِمامه‌ بست‌. و بعضي‌ گفته‌اند: دستمالي‌ بست‌. كه‌ زُرعه‌ بن‌ شَريك‌ بر كتف‌ چپ‌ آن‌ حضرت‌ ضربتي‌ وارد ساخت‌. و حصين‌ بر حلقوم‌ آن‌ حضرت‌ تيري‌ زد. و ديگري‌ بر گردن‌ مبارك‌ ضربه‌اي‌ وارد ساخت‌. و سِنانِ بن‌ أنَس‌ با نيزه‌ در تَرقُوه‌اش‌ زد، و پس‌ از آن‌ بر سينه‌ آن‌ حضرت‌ زد. و سپس‌ در گلوي‌ آن‌ حضرت‌ تيري‌ فرو برد؛ و صالح‌ ابن‌ وَهب‌ در پهلويش‌ تيري‌ وارد كرد.

هِلال‌ بن‌ نافع‌ مي‌گويد: من‌ در نزديكي‌ حسين‌ ايستاده‌ بودم‌ كه‌ او جان‌ مي‌داد؛ سوگند به‌ خدا كه‌ من‌ در تمام‌ مدّت‌ عمرم‌، هيچ‌ كشته‌اي‌ نديدم‌ كه‌ تمام‌ پيكرش‌ بخون‌ خود آلوده‌ باشد و چون‌ حسين‌ صورتش‌ نيكو و چهره‌اش‌ نوراني‌ باشد. به‌ خدا سوگند لَمَعات‌ نور چهره‌ او مرا از تفكّر در كشتن‌ او باز مي‌داشت‌!

و در آن‌ حالت‌هاي‌ سخت‌ و شدّت‌، چشمان‌ خود را به‌ آسمان‌ بلند نموده‌، و در دعا به‌ درگاه‌ حضرت‌ ربّ ذوالجلال‌ عرض‌ مي‌كرد: صَبْرًا عَلَي‌ قَضَآئِكَ يَا رَبِّ! لاَ إلَهَ سِوَاكَ، يَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ!«شكيبا هستم‌ بر تقديرات‌ و بر فرمان‌ جاري‌ تو اي‌ پروردگار من‌! معبودي‌ جز تو نيست‌، اي‌ پناه‌ پناه‌آورندگان‌!» از حضرت‌ امام‌ محمّد باقر عليه‌ السّلام‌ روايت‌ است‌ كه‌ اسب‌ آن‌ حضرت‌ با صداي‌ بلند شيهه‌ مي‌كشيد، و پيشاني‌ خود را به‌ خون‌ حضرت‌ آلوده‌ مي‌نمود؛ و مي‌بوئيد؛ و مي‌گفت‌: الظَّلِيمَه! الظَّلِيمَه! مِنْ أُمَّه قَتَلَتِ ابْنَ بِنْتِ نَبِيِّهَا. «فرياد رس‌! فرياد رس‌! از امّتي‌ كه‌ پسر دختر پيغمبر خود را كشتند.» و متوجّه‌ خيام‌ حَرَم‌ شد.اُمّ كلثوم‌ ندا در داد: وَا مُحَمَّدَاهْ، وَا أَبَتَاهْ، وَا عَلِيَّاهْ، وَا جَعْفَرَاهْ، وَا حَمْزَتَاهْ! اين‌ حسين‌ است‌ كه‌ در بيابان‌ خشك‌ كربلا بر روي‌ زمين‌ افتاده‌ است‌. زينب‌ ندا در داد: وَا أخَاهْ، وَا سَيِّدَاهْ، وَا أَهْلَ بَيْتَاهْ! لَيْتَ السَّمَآءَ أَطْبَقَتْ عَلي‌ الاْرْضِ، وَلَيْتَ الْجِبَالَ تَدَكْدَكَتْ عَلَي‌ السَّهْلِ. «اي‌ كاش‌ آسمان‌ بر زمين‌ مي‌چسبيد، و اي‌ كاش‌ كوه‌ها خُرد مي‌شد و بيابانها را پر مي‌كرد.» و به‌ نزد برادرش‌ آمد، و ديد كه‌ عمر بن‌ سعد با جمعي‌ از يارانش‌ به‌ حضرت‌ نزديك‌ شده‌اند؛ و برادرش‌ حسين‌ در حال‌ جان‌ دادن‌ است‌. فَصَاحَتْ:‌اي عُمَرُ! أَ يُقْتَلُ أَبُو عَبْدِ اللَهِ وَأَنْتَ تَنْظُرُ إلَيْهِ؟ «فرياد برداشت‌: اي‌ عمر بن‌ سعد!‌اي أباعبدالله‌ را مي‌كشند و تو به‌ او نگاه‌ مي‌كني‌؟» عمر صورت‌ خود را برگردانيد و اشكهايش‌ بر روي‌ ريشش‌ جاري‌ بود. زينب‌ فرياد برداشت‌: وَيْحَكُمْ! أَمَا فِيكُمْ مُسْلِمٌ؟! «اي‌ واي‌ بر شما!‌اي در بين‌ شما يك‌ نفر مسلمان‌ نيست‌؟!» هيچكس‌ جواب‌ او را نداد.عمر بن‌ سعد فرياد زد: پياده‌ شويد و حسين‌ را راحت‌ كنيد! شمر مبادرت‌ كرد، و با پايش‌ به‌ آن‌ حضرت‌ زد، و روي‌ سينه‌اش‌ نشست‌. و با شمشير دوازده‌ ضربه‌ بر آن‌ حضرت‌ زد. و محاسن‌ مقدّسش‌ را گرفت‌، و سر مقدّسش‌ را جدا كرد...

برگرفته ازکتاب لمعات الحسین به قلم علامه تهرانی

مردها ظاهرشان اين طوري بود:

Toutes les larmes du monde 

نويسنده: اميرحسين كبيرى

شهر «ردينگ» در كاليفرنياي شمالي در آمريكا تا مدتي پيش كاملاً دورافتاده بود و توجه هيچ كس را به خود جلب نمي‌كرد. مسافران آن را صرفاً يكي از شهرهاي بين مسير مي‌شناختند. اما با ساخت يك پل عابر از فولاد، گرانيت و شيشه كه معمار اسپانيايي «سانتياگو كالاتراوا» طراحي كرده، «ردينگ» در آستانه تغييرات مهمي قرار گرفته و به تدريج به يكي از مراكز جلب توجه مردم در كاليفرنيا تبديل مي‌شود.

Karbala…
Terre comme toi, aucune ne sera
Tragédie, comme toi, l’humanité ne vivra
Souffrance, comme toi, personne ne sentira
Regrets, comme toi, nul autre n’aura…
Karbala…
Jeunesse, comme la tienne, aucune ne sera
Amitié, comme la tienne, plus forte n’existera
Femmes comme les tiennes, l’islam n’aura
Élite, comme la tienne, sur terre ne se formera…

Karbala…
Martyres comme les tiens, le monde ne verra
Foi, comme la tienne, nul autre n’exaltera
Bravoure, comme la tienne, l’homme ne montrera
Sacrifices, comme les tiens, l’humanité ne fera…
Karbala…
Tyrannie, comme la tienne, nul n’exercera
Oppression, comme la tienne, nul ne subira
Atrocité, comme la tienne, nul n’exécutera
Peine, comme la tienne, nul ne ressentira…

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِاللهِ وَعَلَى الاَْرْواحِ الَّتي حَلَّتْ بِفِنائِكَ عَلَيْكَ مِنّي سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَبَقِيَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ

Que la paix soit sur toi, ô Abâ Abdillâh, ainsi que sur les âmes qui demeurent en ton seuil. Sur toi, de ma part, le salâm d’Allah pour toujours tant que j’existe et que durent la nuit et le jour.

وَلا جَعَلَهُ اللهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّي لِزِيارَتِكُمْ،

Qu’Allah ne fasse pas que ce soit mon dernier engagement à vous rendre visite.

اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَعَلى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَعَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَعَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ

Que la paix soit sur al-Husayn, sur Ali fils d’al-Husayn, sur les enfants d’al-Husayn et sur les compagnons d’al-Husayn.

عكسهاي آن روزها را كه نگاه مي‌كني گاهي از « مثنوي هفتاد من كاغذ» هم گوياتر است، چرا كه لحظه‌هايي را باز مي‌نماياند كه با لحظه‌هاي ديگر فرق دارد. عكس، شكار لحظه‌هاست. صياد گاهي فارغ‌البال و بي هيچ اضطرابي در پي صيد مي‌رود و يا در كمين آن مي‌نشيند. لحظه‌هايي هم هست كه صياد، خود، صيدِ شكار مي‌شود. اين بستگي به لحظه‌اي دارد كه قرار است ثبت شود، لحظه‌اي متراكم كه به سبب ارزشمندي، آن را مي‌توان قطعه‌اي از تاريخ دانست.

     « فن» عكاسي « هنر» است و عكاس از چنين پنجره‌اي به جهان مي‌نگرد. وقتي موضوعِ  « هنر»، « مردم» باشد، مرزهاي فاصله فرو مي‌ريزد. در كار عكسهاي آن روزها، تنها خبرنگاران ايراني دل به دريا نسپرده بودند، عكاسان امريكايي و اروپايي نيز از نزديك دستي بر آتش داشتند. گابريل دوگال عكاس فرانسوي زخم گلوله برداشت، و جو الكس موريس روزنامه‌نگار امريكايي در آتش آن لحظه‌ها سوخت و...

      زماني كه ژنرالها در پادگان لويزان براي كودتا جلسه اضطراري داشتند هيچ كس فكر نمي‌كرد يك روز ديگر تا پايانشان مانده باشد. سپهبد عبدالعلي بدره‌اي در كابوسهايش هم نمي‌ديد كه نه در ميدان نبرد، كه در همين شهر تهران در كمند مردم اسير شود؛ نه ياراي شليك گلوله‌اي داشته باشد نه ياراي گريز، ژنرال آن هم در تانك هرگز چنين تحقير نشده بود.

      كابوس ژنرالها از آنجا شروع شد كه « صحنه نبرد» را با « گستره شهر» يكي دانستند و  « دشمن» را با « مردم».

       عكسهاي آن روزها را كه نگاه مي‌كني بوي گل و گلوله مشامت را پر مي‌كند.

Hussayn: un être purifié, donc infaillible

"Le Prophète venait chaque matin à la porte de Ali, Fatima al-Hassan et al-Hussayn, et, tenant les deux poteaux (de la porte), il s'écriait trois fois "A la prière, à la prière, à la prière", et de réciter ce verset coranique: "Ô vous les Gens de la Maison (Ahl al-Bayt): Dieu veut éloigner de vous la souillure et vous purifier totalement". (Coran, XXXIII, 33)

Le Maître de la Jeunesse du Paradis

"Le Prophète a dit: al-Hassan et al-Hussayn sont les deux maîtres de la jeunesse du Paradis".

"Al-Hussayn Ibn Ali entra un jour dans la mosquée. Jâbir Ibn Abdullah dit alors: "Celui qui aimerait voir le maître de la jeunesse du Paradis, qu'il regarde celui-ci (al-Hussayn). C'est ce que j'ai entendu du Prophète".

"Un jour, en entrant chez le Messager de Dieu, j'ai vu que ses yeux débordaient de larmes. Aussi lui demandai-je: - Qu'est-ce qui te fait pleurer Ô Messager de Dieu? -L An e Gabriel, dit-il, vient de me quitter. I1 m'a informé qu'al-Hussayn serait tué près de l'Euphrate. Et me demandant, "veux-tu sentir la terre où il sera tué"?, il tendit sa main, ramassa une poignée de terre et me la donna. Je n'ai pu alors empêcher mes yeux de déborder de larmes".

Les larmes d'al-Hussayn fendaient le cœur du Prophète

Lorsque le Prophète entendait al-Hassan ou al-Hussayn pleurer, il disait à sa fille Fatima:

- Pourquoi cet enfant pleure-t-il? Ne sais-tu pas que ses pleurs me font mal?

Le Prophète et al-Hussayn: Deux êtres d'une même essence

"Le Prophète dit: "Hussayn fait partie de moi et je fais partie de Hussyan. Dieu aime qui aime al-Hussayn. Al-Hussayn est un saint (sibt) parmi les saints".

"Mon fils c'est-à-dire al-Hussayn - sera assassiné sur une terre dénommé Karbalâ'. Quiconque l'y verra, qu'il le soutienne".

Al-Hussayn: critère de la fidélité au Prophète

"Le Prophète, (P) regardant al-Hassan, al-Hussayn et Fatima (leur mère), dit: Je serai en guerre contre quiconque aura été en guerre contre vous et en paix avec quiconque aura été en paix avec vous".

"Le Prophète étreignait al-Hassan et al-Hussayn en disant: Mon Dieu, je les aime. Aime-les donc"!

"Le Prophète a dit: "Celui qui aime al-Hassan et al-Hussayn, m'aura aimé, et celui qui les déteste m'aura détesté".

Un Symbole Universel

C'est cette tendresse dont a fait preuve le Prophète à l'égard d'al-Hussayn, qui a élevé ce dernier au rang de ces personnages exemplaires dont les nations et les peuples font le symbole de 1'amour et de la fierté, ou celui de la douleur et du sacrifice, et qui deviennent, de ce fait, les bien-aimés de tout un chacun l'objet de sympathie et de tendresse de tout le monde comme si l'on était lié à eux par un lien d'amour et de parenté".

Un courage inégalable

Il n'y a pas dans le genre humain un seul exemple de courage qui puisse équivaloir au courage de cœur dont a fait preuve l'Imam al-Hussayn à Karbalâ.

Un martyr sans égal

Il n'y a dans le monde aucune famille qui ait engendré autant de martyrs, aussi puissants et réputés qu'en a engendré la famille d'al-Hussayn. Rappelons simplement qu'al-Hussayn est unique dans l'histoire de ce monde à avoir été à la fois martyr, fils de martyr, (frère de martyr) et père d'une lignée de martyrs qui se sont succédés à travers plusieurs centaines d'années.

Une fierté sans égale

Hussayn a acquis une fierté sans égale dans l'histoire de l'humanité, ancienne et moderne, arabe et non arabe.

Le Bon Droit Evident

Il est difficile de concevoir un conflit dans lequel le bon droit et la vertu de l'un des deux protagonistes puissent être aussi évidents et aussi incontestables que le furent le bon droit et la vertu d'al-Hussayn dans le conflit qui l'opposait à Yazid.

Personne ne peut rester indifférent à l'assassinat d'al-Hussayn

"Tout musulman devrait se sentir affligé par l'assassinat d'al-Hussayn; car il fait partie des plus nobles des Musulmans et des plus savants des Compagnons, et il est le fils de la meilleure fille du Prophète. En outre, il était un serviteur pieux, courageux et sublime".

يكصد سال پيش در تاريخ نهم سپتامبر سال 1905 ميلادي نمايندگان مجلس ملي فرانسه قانوني را به تصويب رساندند كه به موجب آن اصل «جداسازي دولت از كليسا» و به بيان ديگر «لاييسيته» در اين كشور به تصويب رسيد.اين قانون بزودي به يكي از اصول اصلي و شناخته شده در جمهوري فرانسه تبديل شد كه سايه آن پس از يك قرن همچنان براين كشور سنگيني مي كند.بسياري از قوانين مهم مدني و حقوقي فرانسه با عنايت به اين اصل تدوين يافته و تعامل با اقليت هاي پرشمار ديني به ويژه مسلمانان با توجيه و تفسير لاييسيته صورت مي گيرد.

O mère patiente...

En sachant que son devoir il a exécuté.